Hasret kaldım gözlerindeki renklere
Hasret kaldın nefes alan varlığına
Öyle özledim ki seni bir bilebilsen
Ruhunun yokluğuna hasret kaldım
Varlığın yok gündüzleri
Çilenin ışığı yok ki
Aydınlatsın beni
Gecelerin merhameti yok ki
Boğmasın karanlıklar beni
Gündüzlerin merhameti olsa
Bırakırlar bana mutluluğu
Vakitler yetersiz kalıyor
Kifayet etmiyor günler
Alınan nefesler kafi gelmiyor
Eskiyen yıllara inat
San ki küsüyor gönül dağları
Ağlamak gülene yakışmaz ise
Gülmek istiyorum güldür beni
Gülenler aplamak ister mi hiç
Gözyaşlarıma kıyma güldür beni
Körkütük düşünceler ile işler yürümez
Kuramazsın dünyanı ağır gelir sana
Hayalinde ki dünyan seni yer bitirir
Uzanacak eller ararsın bulamazsın
Harap etme kendini yen düşüncelerini
Sıcaklığını hisset dost insanların
Yanlnız isen gönül bahçem de
Duyguların ile baş başa
Kokuları almaz olduğun zaman
Tamamen yalnız demek sindir
Issız gecelerde yalnız ellerim
Saracak kimseyi bulamaz kollarım
Hayallerimden kaçıp rüyalarıma
Sarıldığım gecelerin sabahlarının
Olmasını isteye bilir miyim?
Vicdan terk etmiş yerini
Kayıp bulunmuyor
Aramak ama nerede
Sahibi ondan,
Onun sahibinden
Haberi yok
Bu günüm yaralı
Geçmişim yaralı
Gülmek bana yakışır mı?
Öksüz kalmaz mı acılarım sonra
Bu günüm karanlık
Geçmişim karanlık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!