Mustafa Han Şiirleri - Şair Mustafa Han

Eymen'im dünyada ne tatlı cansın,
Gören gözlerde bil ki sultansın,
Yaramazlık etsen damarda kansın,
Canına kurban olayım senin.

Sabah olur koşar evin içinde,

Sendemi rüzgara kapıldın gittin,
Tutunacak bir dal bulamadın mı?
Sen kendi kendine çok yazık ettin
Ben sana el verdim tutamadın mı?

Sonbaharda düşen yaprak misali,

Doğru sözün arkasında durulur,
Doğru söyle sonradan utanma emi.
Yalan sözün her taraftan sorulur,
Doğru söyle sonradan utanma emi.

Bilerek sakın ha yeme haramı,

Başınız dik oldumda dik başlılık yapmayın,
Foğruları bilipte yanlış yola sapmayın.

Savunmayın haksızı Hak'kın gücüne gider,
Ömürzaten bir nefes, gün gelir oda biter.

Ta uzaktan bana elin uzandı,
Nasıl unutayım artık ben seni.
Senin Ilgın tüm sevgimi kazandı,
Nasıl unutayım artık ben seni.

Şikayetim ne ise onu anladın,

Yıllardır taşıdığım dertler çöktü dizime,
Bir sıcak söz değmedi üşüyen benliğime,
Sessizce yürür gider yolum kendi izime,
Neden dönüp bakayım çağrılmadığım yere?

Bir viran han gibiyim yolcusuz gecelerde,

Müslümanım dersin dilde sözünde,
İz görünmez hiç bir zaman özünde,
Dünyayı kurmuşsun kendine gözünde
Hak yolundan çıkanlara ne deyim?

Namaz kalmış yalnızca bir görüntü

Tatlı sözü zehir ettin dilinle,
Fitne ektin her bir yere elinle,
Ayrılıyor kim var ise seninle,
Söyle bana ne geçti ki eline.

Kardeşleri birbirine küstürdün,

Gidiyorum ardımda koskoca bir hiç kalır,
Suçsuzları alırlar dört bir yanda suç kalır,
Ağlamak istiyorum, yaş gelmez gözlerimden,
Ne idüğü belirsiz bir kaç tane piç kalır.

Kurunun yanında yaşıda yanacak mı?

Niye düştün peşime
Karıştın her işime
Hergün gece düşüme
Girip çıkma ne olur

Seni görüp sevmiştim