Gönlümün Sesi
Ayrı yaşadık hep, yaşadıkça biz.
Ne ben bir gün gördüm, ne bir gün beni.
Beraberiz aşkı, taşıdıkça biz.
Güldürmedi asla, hiçbir gün beni.
İşte Hayat
Deva bekledim, gelen her bahardan.
Kurtulmadım ama,yağmurdan,kardan.
Mutluluk bekledim hep, nazlı yardan.
Huzur, varılamaz yer oldu bana.
Gel de yakma!
Gel, gel de bak halime,
Irak olur muymuş gör.
Gözden ırak olan gönülden.
Can içre can olmuşsa eğer,
Gül Gonca
Kahrolası mesafelerdir hep yandığım.
Mesafelerin mesafe koyamadığındandır bu yangın..
Yüreğim mesafelere inat yangın yeri inan,
Çünkü seni taşır bendeki yürek her an
Gözlerin bana çok uzak olsa da..
Yüreğimi yakar, gülen gözlerin
Başkaları için bakıp dalsa da
Yüreğimi yakar, gülen gözlerin
Yanan yüreğime serinlik veren
İmkânsız Aşk
Bitmez içimdeki gönül yarası.
Midem toktur ama,gönlüm aç benim.
Bulunamaz bilirim bir çaresi.
Bu dert gönlüme, sanki ilaç benim.
Hüznün Adresi
Adresi oldum, her türlü hüznün.
Hüznün,kederin başkenti benim artık.
Hasretiyle,gülen dört çift gözün.
Yandıkça yanan benim artık.
Bir Damla Yaş
Bir damla yaşsın gözlerden akan
Bazısına göre hiçbir şey.
Bana göre ise çok şey bile değil her şey…
“Ne olacak ki bir damla yaşsın” hatta.
Bil ki Sen
Bana hayat verir bir tek sözün bile.
Bir sözünü duymak için çekerim çile.
Sanma ki aşklar, boşuna düşer dile.
Damarımda kansın canım, bil ki sen...
Sen olmasan, ben olmazdım diyemem.
Ama sen olmasan tanımazdım sevdayı.
Bil be can!
Nasıl aydınlatırsa dünyayı güneş.
Sensin bu canda güneşe eş.
Bil be can!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!