Mustafa Erol Şiirleri - Şair Mustafa Erol

Seninle güzeldir, düğün ve bayram.
Bayram inan sensiz, olmaz ki gülüm.
Sensiz sol yanımla, bozuktur aram.
Kalbime başkası, dolmaz ki gülüm.

Sensiz tüm yeryüzü, gurbettir bana.

ŞEREFSİZ ŞEREF ABİ
VE
TEMSİLCİLER MECLİSİ ERMENİ YASA TASARISI

Akasya ağacının kral ağacı adı verilen türünün bolca bulunduğu bir bahçeydi Krallık dediğimiz oyun alanımız..Daha sonraki yıllarda Çumra Hayvan Pazarı olarak faaliyet görse bile bizim için hep krallık olarak kaldı..Küçük kavgalarla adeta süslediğimiz oyunları oynadığımız,bazen gülüp bazen ağladığımız biricik oyun alanımızdı Krallık.
Arkadaşlarımızın içinde bir tanesi vardı ki yaşça olduğu gibi,boy ve cüsse olarak da bizden daha farklı idi..Daha güçlü,daha iri,daha,daha…..Ama daha iyi değildi..Çünkü her zaman bizlerin birbirimizle kavga etmemizi isterdi adeta.İki arkadaş onun görebileceği yerde samimi şekilde konuşsak kıskanırdı.Daha doğrusu biz kıskanır sanırdık.Oysa bizim ona karşı birlik olmamızdan korkarmış hep.Demek ki bir daha varmış ki o da daha korkakmış….Ama korkaklığını hilelerle kamufle etmiş yıllarca..

VATAN AŞIĞI

“Seni seviyorum”kelimesini,
Tüm dillerle bilsek bile.
Söyleyemezdik.
Ayıptı duyan olsa.

Zalimler İçin Yaşasın Cehennem

Nefesim daralıyor, yüreğim yanıyor.
İçim içime sığmıyor, kalbim kanıyor.
Zalimler kul olmuşlar, bak büyük zalime.
Her bir zalim, kendini kahraman sanıyor.

Yürüyen Şiirim

Yumuversem gözlerimi,ben de eller gibi,
Yıkılıverecekmiş gibi gelir,
Dünyanın üstüne ay...
Uykuya ninni söyleyerek geceleri,

Öğretmenime

Ne romanlarda okunur,
Ne de izlenir sinemalarda.
Yaşanırsa bilinir,
Çilesi,sevdası öğretmenin.

Mavi Güller Topladım

Mavi diye tüm deryalar ve de gökyüzü.
Mavisini topladım güllerin, yâr sana.
Mavi umuttur nisa, budur sözün özü.
Mavisini söylerim sözlerin, yâr sana.

MANAVGAT ŞEHRİSTAN

Nice ülkelerle, değişmem asla.
İllerimin hepsi, elbet şehristan.
Hiçbir ilimde ben, yaşamam yasla.
İllerimin hepsi, elbet şehristan.

KONYA’MA ŞİİR

Mevlâna’yla başlar, sevda rüzgârı.
Şems-i Tebriz’idir, en büyük kârı.
Her dem burda yaşar, insan baharı.
Tarihinle ulu, çınarsın Konya’m.

Gönlümün Sesi

Ayrı yaşadık hep, yaşadıkça biz.
Ne ben bir gün gördüm, ne bir gün beni.
Beraberiz aşkı, taşıdıkça biz.
Güldürmedi asla, hiçbir gün beni.