Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Bu yalan dünyada zevk eglence üst üste
insanlar yiyip içiyorlar rakıyı şarabı.
naraları atarak kendilerinden geciyorlar

Tutuşuyorlar elele,
veriyorlar gönül gönüle

İlkbahar görmeden sonbahar geldi.
Güneşin altında ben yanan oldum.
Çileli bedenim sahipsiz kaldı
Güneşin altında ben yanan oldum.

Dökülen çiçeğim yerlerde daldı,

Çileli anları bana yaşattın,
Perişan yaşasan haline bakmam.
Neşeli hayata beni özlettin,
Derdinİ sormayıp yüzüne bakmam.

Yüzüne güldükçe ağlattın beni,

Gözlerimle gördüm perişan halin,
Bu hallere koyan insan utansın.
Bacağın tutmuyor titriyor elin
Bu hallere koyan insan utansın.

Ellerin sözüne güvenen oldun,

Selam verdim selam saldın
Benim gönlüm sen de kaldı
Halin sordum haber aldın
Benim gönlüm sen de kaldı

Dur gitme,
Nereye gidiyorsun.
Yoksa aşkımı inkar edip
Beni,terkmi ediyorsun...

Terk edeceğini bilseydim

Beni sevdiğini dostlara diyordun
Soyle şimdi ne oldu ki terk ettin beni
Benim hatanın nedir
Soyle ki bileyim
Demezsen nasıl anlarım ki
Yoksa alın yazısından mi oldu

Beni sevdiğini gerçek sanardım
Sana ne dedim ki beni terk ettin
Benden uzak gidip yad elde durdum
Benim hatan ne ki beni terk ettin

Harman yeri hoş yürü
Gezerken keser feri.
Yavaş gidip koş yürü
Görenim nazlı yari
Sevenim nazlı yari

Hasreti kalanım melek yüzüne
Sevdayı anlatan tatlı sözüne.
Beraber duyulan benlik özüne
Yarime kavuştur Yüçe Allahım.