Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Yer gög seninle güldü,
Zikir eden bülbüldü,
Putun sırrı çözüldü
Adın şanlı muhammed.

Yanıma da gelirdin,

Bu,yalan dünya`da
Yalnız yaşamaksa dileğin.
Hal hatırını sorup
Ben de uzaklara giderim.
Kim ne yaparsa yapsın
Kulakların duymasın derim...

Neşeli de olansın,
Hoplayı ver çekirge.
Sevğileri salansın,
Zıplayı ver çekirğe.

Çekirğemin ayağı,

Acil halde hastayım,
Hüzünlendim yastayım,
Bu gençeçik yaştayım,
Şifaları ver sen yarab.

Derdim için ağlarım,

Gönlümde sevğiniz olan
Sensin canım Mehmetçik
Hedefte huzuru bulan
Sen canımsın mehmetçik

Cephede nöbet bekler,

Elinden kına çıkmadan,
Yabancı gözler bakmadan,
Gönlüne hüzün akmadan,
Gelen olurum sevğilim.

Kalem kaşını yıkmadan,

Gördüm seni,
Görmez olaydım,
Sevdim seni,
Sevmez olaydım.

Her zaman ağlatıp

Seven seveni atmaz ki,
Aşktan nefret etmez ki,
Ayrı yerlerde yatmaz ki,
Kadir kıymeti bilirler.

Seven insan ağlatmaz ki,

Gitmek isteyensin git güle güle,
Artık adın anmam böyle bilesin.
Çektiğim çileden döndüm bülbüle,
Bensiz günlerinde nasıl gülesin.
Yarim olaraktan beni bilesin

Günlerce bekledim senin yolunu,
Hasretin bağrımı yakıp kavurdu.
Her daim gözledim senin yolunu,
Hasretin bağrımı yakıp kavurdu.

Yollarda durarak bekleyen oldum,