Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Dost bildiğimiz insanlar kıymeti bilmeli,
Akan göz yaşlarımızı görüpte silmeli.


Dostluklar aynı düşünceyle de olmalıdır,
Dostlarını sevipte yanında kalmalıdır.

Hayatımı yaşıyorum
Ama çileleri çekerek.
Gözlerim kararıyor
Hüzünleri anı andıkça.

Dünyada varım ben

Gelinin gözüne bakan,
Gönlüne sevdası akan,
Sanki şimşek gibi çakan,
---Damadın eli kınalı.
---Gelin yanına kalalı.

Beni ayırdılar sizlerden oğul.
Bizi bu hallere koyan utansın.
Sen sakınmadın kem kişiden oğul,
Bizi bu hallere koyan utansın.

Uzakta kalanım sizden haber yok,

Seviyordum seni diyemiyordum.
Sensiz lokma bile yiyemiyordum.
Küçüktüm o zaman bilemiyordum.
Seveceğim seni ayrı da olsak.

Dünya çok geniştir yalnız bana dar.

Söylediğim sözlere oldun şaşan,
CevabI verdiğin beddua sana.
Benimle olanlar dağları aşan,
Söylediğin sözler ulaşmaz bana.

Dinlemek istemem nefret sözünü,

Gönlüm sızlayıpta gözlerim ağlar,
Yaralarım kanı dermansız bağlar,
Gözümden akan yaş sel olup cağlar,
Gözüm ağlar oldu gülemem gayrık.

Kırılan kollarım durmadan sızlar,

Bursa,dağ-der derneği,
Boş saydırma emeği,
Mertçe olur erkeği,
Dostluğuna doyulmaz.

İnsanı sıçak kanlı,

Sana meyil verendim,
Sevmeyi bilendim.
Gözlerine bakarak
Seni sevdim demedin.

Gönül sevdasınainanandım,

Patates var diye sesli bağıran,
Benden alın diye o'na yalvaran,
Gelen müşteriye taklalar atan,
Patates konuldu Zeki'nin adı.