Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Yabancı zannedip sevmedin beni,
Elimi koynumda gezdirdin beni,
Yaşanan hayattan bezdirdin beni,
Yanına gelerek sevendim seni..

Perişan haldeyim sormadın beni,

Kızlar açan çiçektir,
Bir yudum içeçektir,
Gelinlik giyeçektir,
Melek sanın kadını.

Erkek sünnet ağlıyor.

Söylediğin sözle kalbimi kırdın,
Ben üzülen oldum sense sevinen.
Hadi durma söyle ne idi derdin.
Ben üzülen oldum sense sevinen.

Tekrardan edersen dediğin sözü,

Kara haber
Hemen duyulur cıhana.
Akan göz yaşları akmıyor
Sanmayın boşu boşuna.

Ağlayan o gözler;

Tanınan insandın sâde halinle,
Hayrını yapandın kendi elinle,
Sevap kazanırdın bu âmelinle,
Ölümlü haberin gelmez olaydı.

Kullar arasından adam sayıldın,

Piso kedi kara kedi,
Uzak durma ara kedi,
Kem kendini sara kedi,
Uzak durma ara kedi,

Miyavlayan olma kedi,

Görmeyen gözümle nasıl görürüm,
Böyle olan halle nasıl yürürüm,
Kara yazmaya ben de bürünürüm
Alnıma yazılan kaderim böyle.

Hüzünlü ğeçiyor neşeli günüm,

Yapılan iyiliği insan bilmez.
Verilen değerin hali böyle mi.
Değerli insana kıymet verilmez.
Verilen değerin hali böyle mi.

Zaman mı değişti insan mı azdı.

Eline kına sürmüş
Gözlerinde sürme dar,
Gönlünü kendi yormuş
Gönlümü süsleyen yar,

Saçlarında boya var,

Beni sevmesini özleyen oldum,
Izdıraplı günde kendimi buldum,
Ayrı yaşadıkça sararıp soldum,
Gözlerim ağlıyor yarim gelmezse.
Sözlerim geçmiyor yarim gelmezse.