Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Güldürmeyip ağlatan,
Kaza yazma bağlatan,
Çareleri aratan,
Sen oldun nazlı yârim.

Umutlarla gezdiren,

Aşkı gönlüme salan,
Göze sevdayla dalan,
Yanımda sensin kalan,
Söze sevdayla dalan .

Elin elimden tuttu,

Bakan gözüm görürken,
Beraberce yürürken,
Sevdanla da büyürken,
Bırakıp gittin sen yâr...

Ellerinden tutmuşken,

Tebessümle gülüyorsun,
Sevgimizle soluyorsun,
Yanlarımda duruyorsun,
Sevdim seni,güzel yarim.

Ellerimden tutuyorsun,

Sevdanı çeken benim,
Gönmlüme gam ekenim,
Sevğinle ben gezenim,
Bekliyorum gel yârim.

Hasretlik eksilmiyor.

Sen kimsin
Kime yarim diyorsun
Dünyaya bakan gözlerinle.
Kimi seviyorsun.

Yalan söyleme

Ayrılık sözünü benden istedin,
Böyle olan söze cevap bekledin,
Sen vedalaşmayı neden diledin,
Neşeli günümü hüzünlü buldum.

Geleçek günlerim hayel mi olaçak

Gönüllü gelenim senin yanına,
Ayrılmak istemem böyle bilesin,
Beni yoldaşın bil girdim kanına.
Seninle ağlayıp gülmek isterim.
Bana yar olmanı daim dilerim.

Derdimi dinleyip çare arardın.
Kanayan yaramı sen sarardın.
Gönlüme taht kuran yalnızca vardın.
yoldaşım olmaya gönlümü aldın.
Kadir kılıç sevip hayale daldın.

Gözlerini görüpte aşık oldum,
Hüzünlü gönlümde neşeyi buldum,
Gözünü sakındın sararıp soldun,
Hüzünlü gönlümde neşeyi buldum,

Yarim diyerekte basam bağrıma,