Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Bensiz yaşantıya uzakta kaldın,
Günlerin geçtikce özleyen oldum.
Gönderdim haberi ellerden aldın,
Günlerin geçtikce özleyen oldum.

Gönlün hüzünlenip yaslara daldın,

Bakıp görelim
yolda giden şu şahsın hali ne
saçlarına aklar düşmüş
sandım kar beyazı
ellerinde baston yürüdükce aksıyor
saçı sakalı birbirine karışmış

HÂLİN NE OLAÇAK

Kötülük yaptıkça azansın zâlim,
Nerede kalaçak senin bu hâlin,
Günahlar istemez güzel amalin,
Nerede kalaçak senin bu hâlin,

Birgün;
Bana hastayım demiştin ya
o an inan ki o sesini duyunca
Çiğerlerim sızlamıştı.
Su istedin benden
Veren oldum sana

Yaramı açarak sorma halimi,
Dertlerim bilinmez dinle sözümü,
Konuşkan olarak yorma dilimi,
Sakın ha ağlatma benim gözümü.

Sırrımla kalanım yalnız başıma,

Azrail canımı alşmaya geldi,
Alnımdaki terleri görüp sildi,
Sonuncu sözünü söyleyin dedi,
-Salavat getirmeyi ettir yarab,
-Haklarımı helal edenim dostlar.

Saygı duyarak sevensin,
Dayım diyerek övensin,
Hasımlarımı dövensin,
Sen canımsın güzel kızım.

Seni görenler sevendir,

Sana kavuşmaya dağları deldim.
Bunda hatan neydi söyle bilelim.
Muradım almaya yanına geldim.
Hata yapmadım ki söyle bilelim.

Ellerinden tutup gözen bakmadım.

Cahil insanlardan sakın
Başına açar bela.
Toplumda olmaz yeri
İnsanlar arasında
Olmaz değeri.

Sizi parmaklık ardından gördüm.
Hüzünlü haliniz yürek dağladı.
Gördüğüm o anda şaşırıp durdum.
Yaşaran gözlerim sanki ağladı.

Neşeli günümüz vaktimiz vardı.