Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Son mektupu yazmaya başlarken,
Hüzünlü düşünceye daldım.
ve ne yazacağımı şaşırıp kaldım.
O anda başladı gözlerim ağlamaya.
Aydınlık dünyam karardı.
Cıhanı görmez oldum.

Ne çabuk unuttun
Gönlündeki sevğimi.
El ele tutuşarak
Gönül gönüle vermiştik.
Ayrılmayalım diye
Andımızı içmiştik.

GİDERİM-40

Çilemden dolayı hayattan bıktım.
Durmadan ağlatan kaderim oldu
Hüzünlü yaşayıp bağrımı yaktım.
Durmadan ağlatan kaderim oldu.

Böyle hayatımdan memmun değilim.

Günlerçe bekledim alın yazımsın,
Yanına gelinçe sandım canımsın,
Kadir kıymetimi bilen hanımsın,
Koçaman dünyada sevenim oldun.

Gözünün önünde durdu cemalim,

İki günlük hayatta;
Beraber olsaydık sevğilim.
El ele tutuşup
Ayrılmasaydık sevğilim.

Söyle,

Kızlar açan çiçektir,
Bir yudum içeçektir,
Gelinlik giyeçektir,
Melek sanın kadını.

Erkek sünnet ağlıyor.

Gurbette yaşayıp kaldım bursa’da
Gönlüme hüzünler doluyor benim.
Gözlerim hayali hayra yorsada
Gönlüme hüzünler doluyor benim.

Sıla haberini soran olanım,

Yabancı zannedip sevmedin beni,
Elimi koynumda gezdirdin beni,
Yaşanan hayattan bezdirdin beni,
Yanına gelerek sevendim seni..

Perişan haldeyim sormadın beni,

Söylediğin sözle kalbimi kırdın,
Ben üzülen oldum sense sevinen.
Hadi durma söyle ne idi derdin.
Ben üzülen oldum sense sevinen.

Tekrardan edersen dediğin sözü,