Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Aylar sultanı geldi,
Oruç zamanı geldi,
Fitrenin anı geldi,
Mübareksin ramazan.

İnsanı açıktıran,

Gecenin vaktini yıldızlar izler
Gönlüm hüzünlendi kaldım sessizçe
Gökyüzü görmeye bakandır gözler
Dilim konuşandı kaldım sessizçe

Gökyüzü gözükmez karanlık fersiz,

Bu nasıl yaşantı neşesi yoktur,
Kalbimde ki sancı sanki bir oktur,
Dinlediğim dertten dertlerim çoktur,
Üzülen gözlerim yürek dağlıyor.

Hüzünlü günlerim geçmek bilmiyor,

Günlerim kısaldı, yararsız kaldı,
Dizlerim titreyip dermansız kaldı,
Gözüm ağladıkça neşesiz kaldı,
Çektiğim çileden ömrüm bitiyor.

Gündüzüm gelipte gecem solmuyor.

Yaşadığın günler boşa geçmesin,
Tertemiz amelin günah seçmesin,
Ömründen sevabı şeytan biçmesin,
Bugünden hazırlan sual gününe.

Şeytana uyupta günah işleme,

Yâr sana sevdalanıp;
Çekilmez dertlere düşdüm.
Aşk ızdırabı çekerek;
Yollarda gezen oldum.

Gönlümde sen vardın zaten.

Batan o güneşi doğmazda sanma,
Gökteki bulunan yıldıza kanma,
Hayat geçicidir hüzünle anma,
Dünya hayatına aldanma dostum

Her gecenin sonunda aydınlık gelir,

Gözlerini açıp dünyayı gördün,
Beklenen yolcuydun hayata geldin.
O anda ağlayıp hayaller kurdun.
Beklenen yolcuydun hayata geldin.

Emmeyi bırakıp mama yiyensin,

Ne olurdu
Ellerimden tutsaydın.
Gönlüme hüzün salmayıp
Sokak-sokak gezdirmeseydin.
Seni sevendim yarim.

Alnıma yazılan kader ağlattı,
Elimi koynuma o an bağlattı,
Gözüme kanı damlatıp çoğalttı,
Kadere küsüpte gargınca gezmen,

Mutlu günlerimi göremez oldum,