Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

YALNIZIM



Üzülsem gözlerimde ağlar,,
Durmadan yaralarım sızlar,

Gurbet yerlerinde yaşayan olup
Ben Ana yurduma hasret kalanım
Gezdiğim yerleri yabancı bilip
Ben gönlüme hüzünü Salan oldum

Yurduma gitmeye dayanmaz dizim

Issız-sedasız bir köşede
Yalnızlık duygusuyla
Tek başıma kaldım.

Sanki sabah olmayaçakmış gibi
Cıhan'ı alemde aydınlık yoktu.

Yorulmadın mı sandın artık yeter,
Çektiğin çileler hüsrandan beter,
Gönlünde olmayan umutsuz bir yer,
Beklediğin günler ömrüne zarar.

Deli gönül derler senin adına,

Elini alma elimden,
Sarıl ince belimden,
Sevgi söyleyen dilimden,
-Muradına er sevgilim.
-Umutları ver sevgilim.

Yumruğun kaldırıp bana salarken,
Gönlündeki sevdan bumuydu yarim.
Korkular içinde hüzne dalarken,
Bana olan sevdan bumuydu yarim.

Çileli hayata sebep olansın,

Ellerinden tutmuştum.
Senden ayrılmam diye.
Sanki damarımda kansın sen.
İnanki
Sensiz yaşamayı istemiyorum ben.

Bahçende yetişir meyva ağacı,
Zeytini toplayan hanım bu bacı,
Toplanan zeytinde bulunmaz acı,
Mudanyaya bağlı tiriyye köyü.

Armut toplanır daldan tane tane,

Ayrılık zamanımı geldi,
Benden uzakta kalıyorsun.
Sana olan sevğimi
Benden almak mı istiyorsun.

Aşkınla yaşarken,

Hayatı yaşarken
Sevapları coğaltalım.
Allah kulu olduğumuzu
Aman unutmayalım.

Hepimiz insanız