Mustafa Ceylan Şiirleri - Şair Mustafa C ...

MÂNİ


Mâni Türk halk şiirinde en küçük nazım biçimidir. Yedi heceli 4 dizeden oluşur.
Birinci ikinci ve dördüncü dizeler birbiriyle uyaklı, üçüncü dize de serbesttir, uyak düzeni harflerle şöyle gösterilir: a a x a

ÇAĞIRI

Ah kıyam et, kıyam et
Doğrul, davran, kıyam et
Gökleri indir yere
Kopsun gayri kıyamet

TEMEL

Adam aman, ağlarım
Delik deşik ağlarım
Gemim vurdu kıyıya
Hüngür hüngür ağlarım

Akdamlar
Geceler mengenede
Sabahlara ak damlar
Bacasından dert tüter
Kızıl çatı, ak damlar
Kalleş,kancık zamana

Anadolu
“Sür be koçum durma sür
Es geçme Anadol’u”
Diyordun ya can anam
Yağdı zamana dolu
Farkı yok birbirinden

Açmışım gözümü damlı bir evde
Omzuma takılmış nazar boncuğu.
Efsunkâr bir manâ gizli her şeyde
Arıyorum halâ mahzun çocuğu...

Söğüt dallarından yaptığım düdük

Kara gözlü kara dağlar
Alafınız geçti m'ola?
Azgın dere en sonunda
Köprüleri biçti m'ola?
....Ah aman da kara gözlüm
....Sende midir bulut yüzlüm?

İlim, büyük kaybımız
İlim, bitmez kaygımız
Olmamalı cehalet
Bizim alın yazımız...

'İlim: Bilmek kendini'

Masmavi göklerdeyim, alevinden kopmuşum
Kader mi çizdi sandın, alnıma bu karayı?
Çatılarda sarıp ta bağrımdaki yarayı
Kanat çırpıp yükselen, duman duman bir kuşum.

Kıvrım kıvrım, iç içe tüttükçe kaybolurum,

Masmavi göklerdeyim, alevinden kopmuşum
Kader mi çizdi sandın, alnıma bu karayı?
Çatılarda sarıp ta bağrımdaki yarayı
Kanat çırpıp yükselen, duman duman bir kuşum.

Kıvrım kıvrım, iç içe tüttükçe kaybolurum,