Mustafa Ceylan Şiirleri - Şair Mustafa C ...

ÖLDÜRÜLEN ŞAİRLER(2) :Nesimî


Ey Şiir! ...
Sen, hem iten, olayları körükleyen; hem de karşı çıkansın.
Çünkü, saraylara kul-köle yaptığın şairlerin de var, onlara isyân edenlerin de... Kurulu düzenin emrinde varol-yaşa padişahım! diyerek, zafernameler yazan şairlerin de var; o düzeni değiştirip, Hakça, halkça ve adil bir düzen kurmak isteyip de bu isteğin ateşiyle yanıp tutuşan, halka ışık, aşk, iman ve yumruk olan ve sonra da senelerce bu düşüncelerinden ötürü zindanlarda yaşayan şairlerin de...

Taç oldun başıma ahir zamanda
Gökteki yıldızın sayısı kadar...
Benzeri olmayan şekersin, balsın
Tadından yarılan kayısı kadar...

Kucak açıyorken sularım aya

Sersem sepelek yağmur
Yağar, gurbet gecelerine.
Türkülü trenler girer düşüme
Üçüncü mevkide garip yolcu olurum,
Valizimde tıka basa hasret,yüreğimde sen...

Kollarımı bağladım, çaprazlama göğsüme
Uzandım yatağıma bekliyorum haydi gel!
Nasıl geçti bilmedim, siliver yıllarımı
Yel essin, yağmur yağsın; sabaha ne kaldı ki?

Emanetti can kuşum, ona hüzünler verdim

Ne yana baksan da beni görürsün
Alnına yazılmış yazıyım canım.
Gözlerin içimin yağmuru oldu,
İslat, sicim sicim razıyım canım...

Yılları sineme sarmadın gitti,

Başının belâsı,
Gözünün elâsı,
Aşkının kölesi
Olurum, olurum...

Uğruna, uğrunda

Tünek Tepesi’ nden seyrettim seni,
Afrodit misâli göz kırptın bana;
Masmavi sularla, altın kumlarla
Portakal bahçelerinde gezinen
Yosun gözlü kızlarla
“Gel! Gel! ” diyordun...

-Sayın M. ERTAŞ’ a...
Meydana toplanmış Barçın Yaylası,
Bir güzel seçmiş ki başlar belâsı...
Dedim kulağına “Benim olası! ”
Tirim tirim titrer, yayla güzeli.

Lisan-ı hâl ile cümle mahlukat
Allah ü Ekber der zikrini yapar.
Kâinat denilen muazzam sanat
Allah ü Ekber der zikrini yapar.

Kitap, yazarının adını anar

Sürgüledim gönül denen kapımı
Kirli ellerinle açamıyasın.
Sildim defterimden senin adını
Başıma belâlar saçamıyasın.

Sandık ki şairi, olacaktır tuş