Mustafa Ceylan Şiirleri - Şair Mustafa C ...

Sakın ola dönüp bakma yüzüme
Gül misali soldurdun ya sen beni.
Karıncaydım ayak bastın üstüme
Minnacıktım öldürdün ya sen beni.

Aşk dağından rüzgâr olup esmişim

Bu son olsun, bu son; dönme geriye
Gelirsen yüzüne bakmayacağım.
Yıktığın köprünün altında kaldın
Vallahi elinden tutmayacağım.

İnşallah çiçeğin dalında kurur!

Kapama gözünü şu yüreğime
Yüreğim bağ bostan, dal, çiçek yaprak
Suyu, ışığımı kesme elinle
Doyursun gözünü şu kara toprak.

Gülen baharımı çevirme kışa

Karşı balkonlarda söyleşip durur
Ayı gökyüzünden ayartıyor can.
Alıp hançerini bağrıma vurur
İy’olmaz yâremi kanatıyor can.

Karşı balkonlarda bülbül sesi var,

Alâkayı kestim devri devrandan
Yalnızım milyonlar içinde yalnız.
Ceylanı kovmuşum garip ceylandan
Yalnızım insanlar içinde yalnız.

İpini kopardım maddenin, pulun

DOKUNMA DUYUSU

Ne nefes, ne dil,
………………Ne burun, ne kulak
Bırak ey gözlerim, onları bırak
Gel şu dokunmanın sihrine bak…

Kimden: hasanbildirki (Bay, 58)
Kime: Mustafa Ceylan
Tarih: 4.10.2005 17:25 (GMT 2:00)


Konu: “KARINCANIN GÖLGESİ” OLABİLMEK

Haber aldım yine nazlı yârimden
Ceylansı gözleri kan oluvermiş.
Tütsüler yaptırmış kavuşmak için
Öldürten çileye kın oluvermiş.

Bir sancıyı çeker mektupta sesi

Bir ömür peşimde gezinip durdun,
Yorulmadın kara gölgem nedense?
Yollarda başını taşlara vurdun
Acıdım haline dinle be gölgem.

Ben büyüdüm, sense her gün kısaldın,

SÖYLEM

Irmaklayın çağlarım
Çocuklayın ağlarım.
Hasret koyma ceylanı
Yürekleri dağlarım