Mustafa Çetinkaya Şiirleri - Şair Mustaf ...

Yüzümü güldüren nadide bir çiçek,
İçimi coşturan rengarenk bir kelebek,
Cana can katan bir nefes
Kulağımda çınlayıp duran
Tanıdık bir ses
Dedaa! Dedaa! Dedaaa! ...

Dün neysem bu günde aynı,
Değişen hiç bir şey yok.
Hafif döküldü,biraz da kırlaştı saçlarım,
Birazda etlendim o kadar.
Yolum yine aynı,
Yine çoğunluğun gittiği yerden farklı.

Çocuklarımız için, torunlarımız için...

Görmek lazım,
Adaletsizliği, haksızlığı, ayrımcılığı.
Görmek lazım,
Yolsuzluğu, yokluğu, yoksulluğu.

DE Kİ MUSTAFA KEMAL GELDİ

" SANA BORÇLUYUZ TA DERİNDEN "

- Unutmadık, unutmayacağız.
Özlemle,

İğde giliğini sıkıştırıp,
Madeni paranın ortasındaki deliğe,
Çevirdik mi…
Şebek olur,
Fırıl fırıl dönerdi çocukluğumuz.

En son...
Unuttum,
Ne zamandı?

"En son ne zaman aldınız?" denince
Damağımda gezindi tadı

Fazla havalanma bakalım deli oğlan,
Bir bakarsın baş tacısın,
Bir de bakarsın ayaklardasın.

Ne oldum deme ne olacağım de.
Esip gürlemelerin bir toz bulutu,

Islık çalıyor,
Çapkın!
Arkasından yaprakların.


Dayanamadı belli ki,

Keçiler bir yanda koyunlar bir
Çobanın kavalın da sonu gelmez bir kibir
Avanaklar otlağında yayılır gibiyiz..

Kör kuyularda sulanıp, samanlarla avunan
Bir yandan güdülen bir yandan sağılan,

DERİN UYKU

Uykulardayız,
Derin uykularda.
Uykuya doyum olmazmış,
Uyu babam uyu !