Mustafa Çetinkaya Şiirleri - Şair Mustaf ...

Birden bire doğruldu,
Tedirgin,
Sıkıca beşiğin kenarına tutundu.

-Anne, anne!

Sonu mu geldi baharın,
Kara kış mı yoksa?
Dökülüyoruz yaprak yaprak
Güzelliğini yaşayamadan günün.

Okuyunca mezar taşlarını

Üşüdüler
Kimse bilmedi.

Aç kaldılar
Hiç kimse bilmedi.

Tam çıkarken kapıdan
Kendimi bir göreyim dedim aynadan
Saç, baş nasıl,
Gömlek, pantolon?

Daha göz göze bile gelmeden

Tam çıkarken kapıdan,
Kendimi bir göreyim dedim aynadan.
Saç. sakal nasıl,
Gömlek, pantolon?
Daha göz göze bile gelmeden
Bir fısıltı, bir fısıltı

-Aklım erenden bu yana hep sıcaktı.
Ama bu kez
Öyle böyle değil,
Çok sıcak,
Yanıyoruz. -

Bilemem kime derman olur bu gidiş,
Bitişi bir hüzün, bir hüzün şiiridir.

Yumar gözlerimi seni görürüm seni
Çıplak duvarlarında odanın.
Şimdi uzaklardasın, bilirim

-Babalara,babalarımıza...Saygıyla!..-

Ahh babam!
Ne zaman aklıma gelsen
Muhtar çakmağının sesini duyarım
Birinci sigarasının kokusunu.

Atatürk gibi düşünmek.

Atatürk gibi düşünecek bu çocuklar
Atatürk gibi.
Çağdaş, laik
Bilim yolunda ilerleyecek.

ATATÜRK KİMDİR

Atatürk kimdir diye sorsalar,
Atatürk benim derim,
Atatürk sensin derim.
Atatürk biziz, Atatürk sizsiniz