Sensiz geçen günlerde,
Yandim da agladim.
Sevgisiz günlerimde,
Agladim da yandim.
Iki gözden iki damla yas,
Hep akti,
Sensiz geçen onaltinci günüm.
Artik dayanamiyorum,
Hergün yaptiklarimin yüzünden,
Kendi kendimi yemekten biktim,
Ama artik sabredemiyorum.
Sonsuzluga dogru bir adim,
Sensiz geçen onyedinci günüm.
Bak artik seni hatirlamiyorum,
Hayalini ben kendi haline birakiyorum,
Ama bu nereye kadar gider ben bilmiyorum,
Ben artik hergün çok yoruluyorum,
Ayrilik denen sey varya,
Sensiz geçen onsekizinci günüm.
Hala agliyorum,
Yüzüm gülmez,
Ben yavas yavas ölüyorum,
Sensizlige alisilamiyormus,
Çok zormus,
Sensiz geçen ondokuzuncu günüm.
Sabaha kadar balkonda,
Rüzgarla savastim,
Nefessiz kaldim,
Gecelerde daraldim,
Boguluyordum,
Sensiz geçen ilk günüm,
Çok zor,
Alisamiyorum.
Her gezdigim yerde sen,
Her baktigim yerde sen.
Gülen birini gördümmü sana benzetiyorum.
Sensiz geçen ikinci günüm,
Yavas yavas alisiyorum belkide,
Ama çok zor,
Sensizligin göz yaslari hala dinmedi.
Sensiz geçen ikinci günüm,
Bir gül kadar güzel,
Ve hassassin.
Dokunurlar her dokunusta,
Yaprak dökersin.
Yavas yavas solarsin,
Ve iste o yüzden.
Dertler, acilar benim,
Keder, göz yasi benim,
Mutluluklar ise senin oldu.
Benim tek suçum,
Sevmekti belkide,
Senin suçun ise sevilmekti.
Tutuldum gidiyorum,
Ve hayatimda ilk defa,
Ben birini terk ediyorum,
Içim nedense sizim sizim,
Gözümde yas,
Elimde sazim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!