Musa'nın asası Şiiri - Basri Erdoğan

Seni sevmek, Musa’nın asasına tutunup denizi yarmak değil;
o denizin ortasında, boğulmayı göze alıp sana yürümektir.
Ben sende bir yüz değil,
yüzünün ardına saklanan kaderin sesini sevdim.
Bir bakışının gölgesi bile
gecelerimin en uzun duasına dönüştü.
Her secdede alnım toprağa değdi sanırlar,
oysa ben her defasında
içimde büyüyen sensizliğin çölüne kapanıyorum.
Ey içimde sustukça çoğalan sızı,
seni özlemek;
bir dervişin bütün dünyayı ardına bırakıp
yalnızca bir “Hu” nefesiyle
kendi kalbinde kaybolmasıdır.