Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Yıllar bir nehir gibi akıp geçti yanımdan,
Saçlarıma kar düştü, yüzüme çizgiler çizdi.
Fakat ruhum, o eski aynanın buğusu,
Hâlâ o ilk heyecanın telaşında, duruşta.

Ben hep onyedi buçuk yaşındayım, inan,

Ben herkesi sanırdım bir ulu melek,
Yolunu kolay ettim, oldum bir dilek.
Sanma ki bu gönlüm dertten gülecek,
Kendimi ucuz ettim, bilemedim ki.

Zorluğa alışmış, gözleri doymaz,

Ben hiç hesap tutmadım, ne varsa elden verdim,
Gönlümü sofra yapıp, gelene candan serdim.
Biriktirmek ne kelime, harcadım ömrü böyle,
Nankörün pençesinde, ben bu gerçeği gördüm.

Hesap kitap bilmedim, sevdayı mertçe sürdüm,

Yarın ölecek ama hiç ölmeyecek hgibi yaşarım hayatı.
Hiç bir zaman yüzüme gülmese de gülerek eskitirim yılları.
Yasadıklarımdan değil, düşlediklerim güzellestirir beni
Ben huysuzum, olmayacak dualar tüketmez beni, uyarayım seni...

Zengin ile fakirin toprağa girince kalmıyor farkı;

Dünya denen gölge boşa,
Bir aşk düştü garip başa,
Sığındım o nur güneşe,
Beni bir Allah bilir, bende bir Allah’ı bilirim.

Zerre idim umman oldum,

İçimde bazen hüzün, bazen coşku var.
Ne halim varsa, beni böyle kabul et,
Saklamam özümü olduğum gibiyim,
Yaşlıyım yorgunum, beni böyle kabul et.

Bazen yorgun düşerim, hayatın yüküyle,

Beni can bilmeyen aşkı bulamaz,
Dilden sever amma elden sayılır.
Yüreğimde yanan közü göremez,
Gönül kapısında yaban sayılır.

Ateşimden kaçar, nûrumdan ürker,

Beni çok seviyor, bensiz yapamaz deyip,
Sakın ha aldanıp boşuna şımarmayın.
Vefasızlık zehrini gizli gizli yedirip,
Güvenimi sarsıp da sabrımı sınamayın.

Bir gurur kalesidir ruhumun her bir taşı,

Bugün yarin derken, bakmışsın ki hayat biter,
Aklından geçen her şeyi yapmadığına,
Hak edene hakettiği her lafı etmediğine,
Ve sevdiğine sevdiğimi söylemediğine,
Ah vah eder, keşkelerle isyan eder, pişman olursun...
Lakin şimdi şu an, nefes alırken hala bir şansın var.

Kustun sonunda yıllardır sakladığın zehri,
Ayağına taş değse beni hatırla.
Sana yalvarmaktansa, yakarım olduğun şehri,
Tökezleyip.ayağın düşerken beni hatırla...

Senden kalan hüzünler, geçit vermez neşeye,