Seni özleyince,
Çok sinirleniyorum
Çok hırçınlaşıyorum
Seni özleyince ben deliriyorum.
Y
Sonra niye yanımda değil diye
Seni sen olduğun için sevebilen,
Her türlü şartta yanında duran,
Herkes çekilince "ben varım" diyen,
Varlığıyla senin varlığına güç katan.
En zorlu gününde arkasını dönüp gitmeden,
Seni sevdiğim yer,
Bir yarın kenarıydı...
Ne ileri bir adım atabildim,
Ne de geri dönebildim...
Bir ömürlük esaret,
Gülüm sensin goncam sensin cananım
Seni gören bu gözlerim cennetlik
Seni duyup görmezsem sızlıyor sol yanım
Seni duyan kulaklarım cennetlik...
Bugün yarın gelir diye bekliyorum aylardır
"Seni seviyorum”
Çok ağır bir cümledir..
Herkese söylenmez..
Bazen yıllarca aranır..
Bazen yıllarca beklenir,
o bir çift sözü duymak,
Seni seviyorum, bu özlem bir delilik,
Özledikçe sinirleniyor, sinirlendikce hırçınlaşıyorum,
Yani demem o ki kadın, ben sana deliriyorum,
Ve özledikçe seni kendi yolumdan şaşıyorum.
Sen basit değilsin, onlar sahte sevdaların insanı,
"Seni seviyorum," deriz, her dilde bir nefes,
Kalpte çiçekler açar, kulakta tatlı bir ses.
Bu sözcük çağlar aşar, dünyayı bürür heves,
Lakin her yürek, her seven, güvende mi dersin?
Kimi anlık bir hisle söyler, boşluğa savurur,
Sevmek güzel bir şey,
Seni sevmek en güzel şey,
İnsan olduğunu hatırlamak gibi,
Öyle güzel bir şey ki,
Eksik kalıyor bildiğim tüm harfler
Hiç bir lisan yetmiyor anlatmaya,
Sevmek; bu dünyanın en eşsiz varı,
Seni sevmek yârim, her şeyden ayrı.
Hatırlamak gibi insan olduğunu,
Ruhun sende buluşu, özle doluşu...
Yetmiyor yangını tarife diller,
Seni sevmek; kor bir ateşi sevmekti,
Yanacağımı bile bile "olsun" dedim.
Kaderim bu sevda ile mühürlendi,
Ben bu yangın ummanına çekildim.
Yandıkça sevdim ben, sevdikçe yandım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!