Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Bir denizi tek başıma doldurmaktan yoruldum,
Kıyıda bekleyenin olmadığını bile bile.
Avuçlarımda biriken kumlar gibi dağıldı vaktim;
Artık rüzgâra yön vermekten, fırtınaya göğüs germekten vazgeçtim.

Kızgın değilim, bu öfkenin çok ötesinde bir yer,

Ey milletim, kalkın ayağa, bir destan yazın.
Zulmün kalbinde bir fırtına, bir volkan kazın.
Bir şafak gibi, bu karanlık geceleri aydınlatın,
Her mazlumun kalbindeki volkana bir mezar kazın...

​Zulümle titreyen her kalbe cesurca seslenin.

Bir Fırtınanın Ardından
Yalnızlığın en derinine gömülmüş bir fırtınayım şimdi,
Ne sağır bir limana sığabilirim ne de bir gemi alabilir beni,
Bütün sesler susmuş, içimdeki o kavga sona ermiş
Ama bu sessizlik, yeni bir korkuymuş meğer,
Deliliğe değil, hissizliğe adım adım yaklaşıyormuşum.

Kelimeler yüreğinde demlenip dile geliyorsa,
Ulaşamayacağı yer kalmaz...
Çünkü söz, kalpte dem alıp gelirse,
Gönüllere köprü olur, aşar her engeli.
Bir fısıltı yeter, sevgiyle yoğrulmuş,
O fısıltı en uzak diyarlarda yankılanır...

​Bir gece ansızın rüyama gel de,
Yaralı gönlüme derman ol anne.
Yorgun gözlerime bakarak gül de,
Karanlık yollarda ışığım ol anne.

Ne çok üşüyorum, dünya pek ayaz,

Bir gölge düşerdi aynaya her gün,
Çiçek açmışken ruhumda bahar.
Pencereden odama sinsi fısıltılar dolar,
Her nefeste bir yaprak döker tomurcuklar.

Sızan ilk ışık, güne umutla uyandırırdı,

​Bir gülüşe bağlanır bazen koca bir ömür,
Huzur veren bir sesle diner kalpteki kömür.
Doğallığın içinde saklıdır en saf gurur,
Erkek, yanında huzur bulduğu kalbe yürür.
Q
Ne yorgunluk kalır ne sitem, merhamet varsa,

Bir gülüş ki,
siyah beyaz kadraja sığmaz,
Yüzünde asılı kalmış, en saf gün ışığı.
Gözlerinde bir davet var, ne sır saklar, ne kaçar,
Sanki kalbe kurulmuş, bir aşk anıtı sonsuz...

Bu dünya bir rüya, uyuyan uyanır bir gün
Aldığımız nefesin hesabı sorulur bir gün
Sevgi, neşe, keder, duygular kaybolur bir gün
Sonsuzluğa varınca, herkesle yollar ayrılır bir gün.
​
​Güldüğün anlar, ağladığın sırlar

Bir gün, bir daha kesişirse yollarımız,
O eski, tanıdık hüzünlü aydınlıkta.
Çarpışırsa gözlerimiz, o lanetli an;
Sana yalvarırım, ne olur, öyle bakma.
​
​Ne olur, o hileli, o yalan dolan,