ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
1972 / Van / Gevaş... Gevaş'ın durgun kıyılarında çekirge seslerine karışıyordu annemin esmer sözcükleri, kaybolduğu masalda yolunu bulmak için, ardında sözcüklerini unutan bir çocuğun yalnızlığıyla büyüyordum. İlk hecesi zor öğrenilmiş bir 'ben' olan gözlerimin ufkunda büyümek, kimi dillerde yaşamaktı; kimilerinde ise... Zaman, Kafka'nın günlüklerine izi düşmüş bir kül yığınıyken, heybemde kalan yangınlarda bir varolma masalıydı şiir...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!