İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
1972 / Van / Gevaş... Gevaş'ın durgun kıyılarında çekirge seslerine karışıyordu annemin esmer sözcükleri, kaybolduğu masalda yolunu bulmak için, ardında sözcüklerini unutan bir çocuğun yalnızlığıyla büyüyordum. İlk hecesi zor öğrenilmiş bir 'ben' olan gözlerimin ufkunda büyümek, kimi dillerde yaşamaktı; kimilerinde ise... Zaman, Kafka'nın günlüklerine izi düşmüş bir kül yığınıyken, heybemde kalan yangınlarda bir varolma masalıydı şiir...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!