Beni benden etti dert sarsa sarsa
Ben durur sandıkça, vicdanı varsa
Bir dirhem kan akmaz bağrımı yarsa
Şu garip yüreğim ne yapsın şimdi
İçten içe dolup ağlamasın mı
Bir derdime bin dermanla
Gelsende sana inanmam
Gözyaşını damla damla
Döksende sana inanmam
Yalvarsanda gitme diye
Aç kalsam susuz kalsam haftalarca aylarca
Dert üstüne dert koyup acı çeksem onlarca
Yine de şu dünyada nasıl olmam mutlu kul
Sen varken yüreğimde tek sen varken İstanbul
Beynimdeki berrak su bulanır sensiz aksam
Gülüşüne hasret kaldığım canan
Görsen ne yaman zamanlardan geçerim
Ne yaman zamanlardan
Süzülüp giderken ömrüm sel hızıyla
Gözlerim bir yandan ağlar, yüreğim bir yandan
Çaresi yok o ki, gözlerden bari
Yerlere döküp te yaşı incitme
Ne fayda gördün ki yıllardır sanki
Boşuna kirpiği kaşı incitme
Ah ile vah ile başına vurup
Gülmekten kim vaz geçer
Senin olduğun yerde
Kim ağlamayı seçer
Bu kadar çok sever de
Sevgisiz kalpsiz kansız
Dert olmasın diye ilk göz ağrıma
Sımasını kazımışım bağrıma
Düğmelerden, iliklerden çağrıma
Başkasının ermesine imkân yok
Sabahıma rehber adı soyadı
Sen yağmur ol bende toprak
Sallanalım inadına
Kuşak kuşak yaprak yaprak
Allanalım inadına
Tükenmeden dertle gamla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!