Çiçek çiçek iken dünyamın yüzü
Kedersiz ömrümün bayırı düzü
Kurtların elinden aldığım kuzu
Beni bir ovada taşa çevirdi
Aratmadım birgün fası, yemeni
Eller varken eller, onca
Yar bağrıma yar bağrıma
Değil çiçek değil gonca
Taş bastırır yar bağrıma
Çektiklerim azmış gibi
Yıllardır bekledim değişirler diye
Kurumak bilmeyen gözyaşlarımı serperek
Umutlarımın yeşilliğine,
Kuraklığından korkarak yüreğimin,
Yarınlarıma baktım hep,
Yarınlarıma,
Ne ararsın uzaklarda
Başucunda ben dururken
Yüreğine gül yaprağı
Ayağına yol olurken
Hep kayboldun buldum derken
Tüm dünyam kahrolsada, içime kan dolsada
Gönül bağımda güller yaprak yaprak solsada
Şu kalbim hala senin, yıllar geçmiş olsada
Dudaklarına mahküm, gözlerine tutkundur
Aynı aşkla aynı ben, aynı yerde yaşarken
Girdiler yüreğime
Geceler gün ortası
İçimde bir sevdanın
Eserken fırtınası
Ayrıldı yollarımız
Bu dağun ötesun de
Vardur benum sevduğum
Sevdaluğun yüzünden
Nedur benum çektuğum
Ben ağladum o güldi
Sana nasıl inansaydım
Seni nasıl yar saysaydım
Nasıl sevip sarılsaydım
Hayırsızın hayırsız
Ne dediysen çıktı yalan
Bana derler neden dertli yazarsın
Satırlarda cümle cümle tozarsın
Uluorta lisanını bozarsın
Bu ortamda bozmayımda neyleyim
Can dediğin helak edip gitmişse
Dallarımda kuruyan yapraklarım yeşerir
Gözlerimin içinde yaş olsan da zevk verir
Ateşinde yüreğim demir olsa da erir
İnanmazsan sevgilim inanmazsan yakta gör
Deryalığın fark etmez demeden allah kerim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!