Eller varken eller, onca
Yar bağrıma yar bağrıma
Değil çiçek değil gonca
Taş bastırır yar bağrıma
Çektiklerim azmış gibi
Ne ararsın uzaklarda
Başucunda ben dururken
Yüreğine gül yaprağı
Ayağına yol olurken
Hep kayboldun buldum derken
Yıllardır bekledim değişirler diye
Kurumak bilmeyen gözyaşlarımı serperek
Umutlarımın yeşilliğine,
Kuraklığından korkarak yüreğimin,
Yarınlarıma baktım hep,
Yarınlarıma,
Dinle beni, anlatayım aşkımı
Deli gönül, niçin sevdin şaşkını
Bu sevdanın, olmaz böyle taşkını
Ölüyorum senin için her gece
Bir gül gibi, terk edildim solmaya
Tüm dünyam kahrolsada, içime kan dolsada
Gönül bağımda güller yaprak yaprak solsada
Şu kalbim hala senin, yıllar geçmiş olsada
Dudaklarına mahküm, gözlerine tutkundur
Aynı aşkla aynı ben, aynı yerde yaşarken
Girdiler yüreğime
Geceler gün ortası
İçimde bir sevdanın
Eserken fırtınası
Ayrıldı yollarımız
O gelişe bu gidiş yakıştı mı hiç sana
Her gün koymama rağmen kırmızı gül masana
Bu kadar da büyük taş vurulur mu insana
Sen ne kadar duygusuz ne kadar zalimmişsin
Hiç mi için yanmadı kapıları çarparken
Kanla göz yaşıyla, bir tarih yazdım
Bu derdi çekerken, yapayalnızdım
Üyelik sözüyle, verilen yardım
Madem sana vardır, neden bana yok
Otuz bin şehitle, binlerce gazi
Yıllardır gözlerim hasret okuyor
Sanki yüreğimi akrep sokuyor
O günden beridir garip gönlümde
Ne çiçek açıyor ne gül kokuyor
Mademki şu dünya virane sedir
Günüm güzel, gönlüm bir hoş olsa da
Yarenlerim, başucumda dursa da
Bacam tütüp, gönül sobam yansa da
İçimde bir ürkü vardır nedense
Sevda desem, sevgi desem hep bende
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!