Fark etmiyor mevsimlerin
Yazı, kışı, baharı
Ben çoktandır çıkarmışım
İçimdeki zaharı
Ne yazarki artık beni
Yaksa da aşkın harı
Ne açlığın ne tokluğun
Ne azlığın ne çokluğun
Belli değil varın yoğun
Ne diye varsın, sen nasıl yarsın?
Hiçlikten başka neye yararsın?
Gözümde dev sandığım
Ne kadar küçükmüşsün
Sana inanan beni
Nasılda uyutmuşsun
Git git, gitişine git
Kalacağım diye geldin
Ne duydun da gidiyorsun
Böyle gidip gelmelerle
Beni helak ediyorsun
İnsan böyle mi sevilir
Baharımın üstüne
Yorgan yaptılar kışı
Kim görmüştür ömründe
Böyle bir yıkılışı
Ben daha düne kadar
Bu nasıl yol nasıl çarşı
Kan deryası gibi arşı
Hayasızca estiriyor
Rüzgârı rüzgâra karşı
Anlamak zor hamı, hası
Hani öyle demiyordun be hain
Birebir yanımda olduğun zaman
Sen değilsen kimdir ayıran bizi
Tamda yüreğime dolduğun zaman
Sana bundan sonra sözüm yok gayrı
Neden yaptın, bana bunu
Değiştirmişsin, huyunu
Buna denmez, aşk oyunu
Sen bir kalleşsin, kalleşsin
Her gün yaktın, yüreğimi
Bana yanlış yaparsan
Seni asla affetmem
Yakarım yüreğimi
Seni tekrar sevdirtmem
Sığınsanda yanımda
Korkmam yalandan koktuğum kadar,yılandan
Kahpelerin şerrinden,dostların ihanetinden,sahtekarların,sahte gülücüklerinden
Korktuğum kadar,
Korkmam,düşmanda sarsa dört bir yandan
Ne insanlar tanıdım,düşmanca dostunu vurduran,
Ömrümce dost aradım,düşmanım kadar onurlu,duşmanım kadar gururlu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!