Senelerdir kapatıldım kara bir dama
Her tıkırtı duyduğum da koşardım cama
Bana isyan etme sakın diyorsun ama
Bize ölüm bize zulüm reva mı gülüm
Önümde durur gibi yakın olsa da yakın
Artık beni açmıyor ne şarabın ne rakın
Bulanık sularına daldırmak için beni
Doldurma o kadehi sakın bir daha sakın
Ömrümde görmedim ben böyle zor gün
Bırak ta gideyim bittiyse sorgun
Karışma işime, yorgunsam, yorgun
Sana ne güz gülü sana ne benden
Ben kendi halime seyran ederken
Sen benim başıma ne işler açtın
Üç günlük dünya da gülerim derken
Sen benim başıma ne işler açtın
Yar senden gelecek bir tek ilgiye
Bu kadar susuzken ben bu sevgiye
Dikenin dalına sırt verdim diye
Sen beni sahiden bağ mı sanarsın
Bu nasıl ödüldür nasıl hediye
Böyle bir hataya düşersin niye
Yüreğim bin yerden yamalı diye
Sen beni fakirin çulu mu sandın
Sen benim dünyamı sarayla, yatla
Perişan eyledin acı bir tatla
Tek dileğim bir gün kırık kanatla
Sende benim gibi uç garip garip
Göğümdeki tek yıldızım
Gönlümdeki ağrım, sızım
Dizimdeki gücüm, hızım
Sen benimsin, sen canımsın
Duman sardı karşıdaki dağları
Görmüyorsan sen bilirsin sevdiğim
Merak edip bıraktığın bağları
Sormuyorsan sen bilirsin sevdiğim
Her şey bitmiş değil kararmış gözde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!