Üzülmenin yeri değil
Gül eylen gönül gül eylen
Ne boyun bük ne de eğil
Gül eylen gönül gül eylen
Saçları tarumar, gözleri yaşlım
Yine mi aklına ben düştüm yoksa
Titreyen kirpiklim, çatılan kaşlım
Yine mi aklına ben düştüm yoksa
Bu gecede çiçek açtı içimde
Yine gurbet yine hasret yine dert
Yüreğimi yaktı fena biçimde
Yine gurbet yine hasret yine dert
Ayıp olsa bile erce
Benden büyük yoktur derce
Kul hakkını bi haberce
Ye bakalım ye aslanım
Sen benim her sözüme her zaman olmaz dedin
Ben sana ne yaptım ki yedin ömrümü yedin
Hani ben bir gül dalı, sende gülüydün gülüm
Utan sevdiğim utan olur mu böyle zulüm
Başıma yağmurun dolusu yağar
Yağmurlu havada güneş mi doğar
Böyle acı hangi kitaba sığar
Bende geliyorum peşinden yavrum
Kötü bir havayla bozuldu bağlar
Niçin ağlarsın ki sevdiğim niçin
Bana bu çileler azdır de gitsin
Yaşamak gerekir yarınlar için
Bana her karakış yazdır de gitsin
Hasretin arttıkça uzaktan bakan
Niyetsiz olanın ışık yakmaya
Yolunun, yurdunun düzü mü olur
Son defa olsada geri bakmaya
Bırakıp gidenin yüzü mü olur
Saçını başını hırsla yolarken
Sevdanın alevi erken sönünce
Dağılır etrafa kül yavaş yavaş
Sevmenin mevsimi terse dönünce
Dalından ayrılır gül yavaş yavaş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!