Gördün mü sevdiğim sonunda bana
Verdiğin sözlerin hepsi boş imiş
Nasıl güveneyim ben artık sana
Verdiğin sözlerin hepsi boş imiş
Bir zaman mangal da kül bırakmayan
Benim dertlerime herkes eremez
Boşuna el vurma yarama tabip
Ne sen ne başkası şifa veremez
Boşuna el vurma yarama tabip
Bakınca içine sanma ki çoktur
Uyarı verirken sağım, soluma
Takacağım yerde hemen koluma
Seni görür görmez kendi yoluma
Dönseydim belkide böyle yanmazdım
Gençlik kanalında çağlar iken kan
Her nereye adım atsam batarım
Feryadıma iniltiler katarım
Can havlimle kimi görsem çatarım
Hasretine boyun büktüm bükeli
Başım gözüm dağlar gibi bin pare
Yaktın içimi yaktın
Ben yandıkça sen baktın
Ben sana ne yaptım ki
Beni öksüz bıraktın
Dert ile keder ile
İnanmazsan gel gör, gel de
Sonra pişman olma, bil de
Bir zamanki tatlı dilde
Sözüm bozuldu bozuldu
Biri binle katlar gibi
Aklına yandığım ömrüm gün sayar
Verdiği sözlerin hepsinden cayar
Yolunu beklemek çare değil ki
Bozuldu güzelim bozuldu ayar
İstersen iyi tut istersen bırak
Duydum ki o ele yar olacakmış
Olacaksa olsun boş ver be gönül
Ben çiçek açtıkça o solacakmış
Solacaksa solsun boş ver be gönül
Diyardan diyara savurdukça yel
Sevdanın közümü sandın sen beni
Boşuna üfleme külüme benim
Artık neyleyeyim artık ben seni
Boşuna üfleme külüme benim
Çere değildir ki etsen de nazar
Bre şerefsiz bre
Emanet ellenir mi
Temiz görünsün diye
Hırsızlık tellenir mi
İnsanın yüzündeki
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!