Gönül hicranımdan süzülen âhın
Tükenmek bilmeyen bestesi sensin
Kaderimi kara yazan penahın
Miktarı, adedi, destesi sensin
Yorulmadı zulmün gam öğütmekten
Sanma ki soluğum ciğere doldu
Nefes nefes bittim tükendim sensiz
Bâdı sabah küstü gül yüzüm soldu
Dertlendim, sızlandım, yakındım, sensiz
Öğünüm özlemin, katığım hasret
Saymadım kaç mevsim geçti sensizken
Aylar haftaları unuttu sensiz
Geceler gündüzü içti sensizken
Günler saatleri avuttu sensiz
Keyfim firar neşem kan kusuyorken
Tâbibler derdime çaresiz kaldı
Dermanlar yaramı sarmıyor sensiz
Evliya asfiya duâya aldı
Niyâzlar kabulu bulmuyor sensiz
Döküldü yaprağım gülüm kuruyor
Bıraktığın gibi değilim inan
Kaçkez yemin ettim sensiz olmuyor !
Koca bir ömürden ömre adanan
Günleri çıkarttım sensiz olmuyor !
Benzese de belki boyun boyuna
Bıraktığın gibi değilim inan
Kaçkez yemin ettim sensiz olmuyor !
Koca bir ömürden ömre adanan
Günleri çıkarttım sensiz olmuyor !
Benzese de belki boyun boyuna
Yorgunsun bilirim tâkâtin yoktur
Tükenir dünyanın kâhrı be gönül
Vuslâtın yakındır mikâtin Hâktır
Geçilir dünyanın bâhri be gönül
Cân hasret duyarda cânân iline
Vuslatını vuruyor hasretimin çanları
Özlemlerim ecele ter döküyor sevdiğim
Ömrümce bekliyordum bu mukaddes anları
Mutluluktan gözümde yaş akıyor sevdiğim
Sevdana ermek için attım inanç kulacı
Gönlüm düştü senin hakikâtine
Aşk yurdumun sultanısın sevdiğim
Can tutuştu yandı zerafetine
Aşk bahçemin bağbanısın sevdiğim
Sevdama çağrıydın feryattın sestin
Gözümü gönlümü pehriz ederek
Cânâ nimet gibi sevdim ben seni
Ömür baharıma nevruz diyerek
Yazıma gânimet bildim ben seni
Bozmadım sevdaya tuttum orucu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!