Ne bir fakire sundum, gönlümdeki Sevdâyı
Ne dipsiz kuyulara gömebildim, kırmadan
Çok çektirdi, ömrümde her ne varsa cefâyı
İğnelendi yüreğim, nefsim, ruhum, durmadan
Hislerle avunmak mı, elimdeki sermâye
Usandım, her geçen gün, dünümü yaşamaktan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta