Sorgudaydım dün gece, kitabımla buluştum
Ömrüm benden davacı, davalı gibi sustum
En çetin azapları yüklendi, viran gönül
Belki affeder, diye, ümitle O’na koştum
Mahkum etti, her nefes, her gün, her âzâ beni
Yorulan yıllarımda, hep gölgeler boğuştu
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta