Murabba-ı Hicran Şiiri - Emrullah Çelik

Gözümden akıttım hûn-ı sirişki, yâr işitmez mi?
Bu nâle-i dil-sûzumu ol dildâr işitmez mi?
Cihânı yaktı hicrinin âteş-i sûzânı bugün,
Ateşe düşmeyen cân, derd-i firkat bilmezmiş.

Gül-i ra'nâ bağında murg-ı gönül perîşandır,
Sensiz geçen her dem bana zindân-ı zamandır.
Bir kez cemâlin görsem o cânıma dermandır,
Yokluğun şeb-i yeldâ, kış olur cânânım.

Mecnûn gibi sahrâ-yı gam içre ser-gerdânım,
Bir lahza visâlin için yıllardır nâlânım.
Hicrinle solar bağ-ı irem, bülbül-i giryânım,
Aşk ateşine yanmayan, hâl-i cünûn bilmezmiş.

Gül-i ra'nâ bağında murg-ı gönül perîşandır,
Sensiz geçen her dem bana zindân-ı zamandır.
Bir kez cemâlin görsem o cânıma dermandır,
Yokluğun şeb-i yeldâ, kış olur cânânım.

Ne tâc u taht isterim, ne mülk ü mâlı dünyâ,
Bir kez nazarın düşse yeter bu gönl-i şeydâ.
Yazmış ezelden levh-i kader hâlimi Mevlâ,
Takdîre rızâ kılmayan ehl-i irfân olmazmış.

Gül-i ra'nâ bağında murg-ı gönül perîşandır,
Sensiz geçen her dem bana zindân-ı zamandır.
Bir kez cemâlin görsem o cânıma dermandır,
Yokluğun şeb-i yeldâ, kış olur cânânım.