Murabba Şiiri - Zati Şiirleri

Bâga açılmak gerek gül gibi sohbet vaktidür
rgürürsen râh ile ger rûha râhat vaktidür
Sâkiyâ yürit ayagı kim be-gâyet vaktidür
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı ʿişret vaktidür

Bunı dir mestâne naʿra uruben bülbül yine
Meclise küp küp gelüp düşmek gerekdür mül yine
Gülsitândan yolınup dir sana sâkî gül yine
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

Nergisün hâbın muʿabbir böyle taʿbîr eylemiş
Nüsha-i verdi gören bu veche tefsîr eylemiş
Lâciverd ile benefşe bunı tahrîr eylemiş
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

Gonce-veş kalbün ʿaceb hicründe nice tarıla
Su gibi lâyık budur ki gülsitâna varıla
Bûstânda gül gibi bir gönli açuk yâr-ıla
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

Bâgda serve çıkup yârânı gözler yâsemîn
Gülsitân bir câme geydi kim hezârân âferîn
Gülşene daʿvet ider sana salup şâh âstîn
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

Zînet itmiş kend’özin her bâg-ı sebz ü al ile
Şerh-i hüsni gülşenün gelmez beyâna kâl ile
Dir sana agız açup gonce zebân-ı hâl ile
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür

Bâga açıl Zâtiyâ bir kaç gül-i handânla
Tarf-ı gülzâra yüri ayak götür yârânla
Gülsitânda dir sana bülbül latîf elhânla
Ayş u nûş itmek gerek gül faslı işret vaktidür