Münâcât (berat Gecesi)

Yâ Rabbel Âlemîn,
Berât gecesi affın ilânı değil; affı talep edene açılan kapıdır.
Kapı kendiliğinden çalmaz; edep ister, yüz sürmek ister.

Gece kalbi temizle, gündüz niyeti mühürle.
Karanlıkta arınmayan kalp, aydınlıkta istikamet bulmaz.

İstiğfar kök, Kur’ân gövde, dua meyvedir.
Kök kurursa meyve hayal olur; gövde yoksa rüzgâr alır götürür.

Kin varsa berât yok; tevbe varsa yol açıktır.
Kalpte yük varken rahmet inmez; bırak ki yol açılsın.

Bu gece kader konuşur, kul susar; kalp dinler.
Laf azalırsa hakikat çoğalır; sükût kapıyı aralar.

Secde dosyanın mühür yeridir.
Gözyaşı imza olur, toprak şahitlik eder.

Affı isteyen affeder; rahmet böyle dolaşır.
Eli kapalı olanın kalbi de kapalı kalır.

Berât bir sonuç değil; istikamet kararıdır.
Bu gece dönen yolcu, Ramazan’a varır.

Yâ Rabb, beni o yolcu eyle.
Affına mazhar kıl, kalbimi huzurla doldur.
Ramazan’a ulaştır, rahmetine eriştir.
Âmin.