masaldı anlatılan,
uzaktaki o ağaç...
yaslanılan bir dal,
ısıtan bir ışık...
inanmak zor olsa da;
işin özü güvendi.
sıcağında o vaktin
çaylar bile demlendi.
öyle bir an geldi ki;
sevgi birden kayboldu.
istenmeden de olsa
mumun ışığı söndü.
nedendir bu ikilem?
bu sevgi, bunca özlem...
arkanı dönüp gittin,
bence bir "hiç" yüzünden.
yürekte sancı, yokluk;
aşka, sevgiye tokluk...
duygularda nahoşluk;
bundan sonrası,
boşluk.
Kayıt Tarihi : 12.07.2015 09:23:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!