9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Büyük Yunus Emre'nin sesi dağları aşıyor,
Tuna'nın kıyılarından coşkun seller taşıyor,
Tomurcuk çatlarken çiy yapraklarından düşüyor,
Köylüler tarlasında sevinçleriyle yaşıyor,
Parlayan ufukların o beklenen müjdesinde.
*
Sabahın ilk serinliğinde çocuklar gülecek,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta