Müjdat Şan Şiirleri - Şair Müjdat Şan

Yıllarca ettiğin onca cefayı
Üzülürsün diye diyemiyorum
Ederdim elbette bende vedayı
Üzülürsün diye edemiyorum

Eylül içinde neler saklı
Onikinci günde
Onikiden vurdular
El koydular baharına
Didik didik ettiler
Eylül içinde neleri saklı

Sustu

Güneş batıyordu ömrü üstüne
Küfretti kadere vay dedi sustu
Oturdu köşeye dizi üstüne
Küfretti feleğe hay dedi sustu

Beton yığını bir kentte kaybettim
Sana gelen bütün yolları
Yönümü ararken
Kayboldum çıkmaz sokaklarda
Nasıl çıkarım bu labirentten
Arap saçı oldu düşüncelerim

Uzun zaman oldu şiir paylaşmayalı
Geceye bir şiir bırakmak istedim

Toprak olurum

Buğulu gözlerle bakma nazlı yar

Senmi döndüreceksin
Bu kavgadan
Bu savaştan
Bu dönülmez yoldan
Bizki
Çakmak çakmak bakışlarımızla

Sen ve Ben


İlk buluştuğumuz yeri hatırlıyormusun

Buralardan ansızın
Çekip gideceğim
Bir sahil kasabasına
Yada
Issız bir adaya

Sevmesem seni

Gözümde olmazdı yüzün cemalin
Umrumda olmazdı senin bu halin
Duymazdım bilmezdim nedir ahvalin
Bu kadar yürekten sevmesem seni

Tozlu bir rafin dip köşesinde
Kalınca bir kitap arasına kaldı