DEVRİN UŞAĞI
NASI ANNADIYIM ŞİMDİ BEN SANA
BU DEVRİN UŞAĞI Bİ ÇEŞİT OLMUŞ
SAYGI GÖSTERMİYO ANA BABAYA
BU DEVRİN UŞAĞI Bİ ÇEŞİT OLMUŞ
DELİYE DÖNDÜM
Hangi yana dönsem rüzgarın esti
Gözlerim bakmadı resmine küstü
Umutla bekledim dün akşam üstü
Sayende divane deliye döndüm
Bahane bulupta geçen seneye
Bütün suçu hep sırtına yıktınız
Aldırmadan kanı emen keneye
Banane deyipte öyle baktınız
Yıllarca ettiğin onca cefayı
Üzülürsün diye diyemiyorum
Ederdim elbette bende vedayı
Üzülürsün diye edemiyorum
Beton yığını bir kentte kaybettim
Sılaya giden bütün yolları
Yönümü ararken
Kayboldum çıkmaz sokaklarda
Nasıl çıkarım bu labirentten
Arap saçı oldu düşüncelerim
Duyuyormusun
Vuruyor dişleri birbirine
Ayakları yalın elleri çıplak
Küçücük gözleri ağlamaklı
Ekimde gitti eylülün peşinden
Güneş çekti perdesini
Kapandı odasına
Gözleri dolu dolu
Yağmur yüklü gökyüzü
Ağladı ağlayacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!