Muhabbet Pınarı
Gel hele sadığım göresim geldi
Atanı babanı sorasım geldi
Yavrum dedikçe bi daha derdi
Vay yavrum vay muhittin emmim
Asker arkadaşımın koca çınarı
Hörmetin saygının ulu pınarı
Emekle delmekle geçti zamanı
Vay yavrum vay muhittin emmim
Antüman madeni emekli etti
Üzüm örende bağ devek dikti
Kızdı Turhal'dan Tokat'a gitti
Vay yavrum vay muhittin emmim
Dahası yok idi adamın hası
Kanser denilen o illetin yası
Sohbeti candandı, kalmazdı pası
Lal oldu dilleri Muhittin emmim
Sözü samimiyet, özü içtenlik
Kalmadı dünyada artık esenlik
Der ki kalemsiz şair hani güvenlik
Menzilin nur olsun Muhittin emmim
Kayıt Tarihi : 5.05.2026 20:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!