Resminde bir gariplik var…
Gözlerin uzaklara dalmış,
sis çökmüş sanki bakışlarına.
Yorgun
hem de yılların taşıyamadığı kadar yorgun.
Bir şey aramış gibisin;
aramış da
her seferinde yanlış kapılarda kaybolmuşsun.
Gerçeklerin peşinden yürürken
yalanların gölgesine düşmüşsün.
Gözlerinde saklı bir acı var.
Söylemesen de belli
Yüreğin sessiz sessiz yanıyor içinden.
Dönüp bakıyorsun dünlere,
yarınlara,
sende kalan kırık anılara.
Birden göğe yükseliyor sesin
"Nerede hata yaptım?"
Çok mu değer verdin,
hak etmeyene?
Belki de insanı en çok yoran şey
sevmek değil,
sevdiğini sandıklarının
yabancı çıkmasıdır…
Kayıt Tarihi : 28.12.2005 15:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
İtalyan faşizmine sempati duyulduğu, Alman nazizmine methiyeler yazıldığı, Rus komünizmine kur yapıldığı bir dönemde ortaya koyduğu Türkçü mücadele ile bir kahramanlık destanı yaratan Hüseyin Nihal Atsız, mahkemeler, tabutluklar, zındanlar, sürgünler ve mahrumiyetlerin süslediği âbidevî hayatıyla yakın çağın Türkçülük tarihinde bir Ulu Türk Bilgesi olarak gelecek Türk nesillerinin sonsuza uzanan yollarını aydınlatacaktır. Her nesil O'nda; heyecanının, coşkunluğunun, düşüncesinin terennümünü bulacak ve Türk'ün meselelerine Türk gözüyle bakışın metodunu öğrenecektir. Türk Milleti, O'nun yetmiş yılı dolduran fâni hayatında kahramanlık ile feragatın yüce ve ölümsüz tablosunu seyredecektir. Şuna eminiz ki, Türklüğün ölümsüz efsanesi Atsız Ata, şimdi Tanrı Dağı'nda, Türk Atalarının kutlu tinlerinin toplandığı Tanrıkut otağında, çok sevdiği Kür Şad ile beraber Türk Elleri'ni izleyerek bütün Türklerin Bozkurt başlı sancak altında birleşeceği günü bekliyor.
Tebrikler
Saygilarimla
TÜM YORUMLAR (6)