Muhsin der ki Şiiri - Muhsin Yener

Muhsin der ki;

Altınını boynuna dizer,
Makamını diline dolar,
Kendini över durur da
Eksik kalan yerini gizler.

Adamlık vitrine konmaz,
Parayla pulla alınmaz.
İçi boş tencerenin sesi çok çıkar,
Dolu olan kendini anlatmaz.

Kibirle yürüyen çok insan gördüm kardeş,
Bir bir rüzgarda savrulup gittiler.
Gösteriş dediğin şey kardeş,
Aşağılık duygusunun süslü ceketidir.

Muhsin der ki, kulak ver sözümün özüne;
Gürültü değil, ağırlık yakışır insanın özüne.
Kendini dağ sananlar bir gün ovaya serilir,
Gerçekten büyük olanın sözü yüreklerde dirilir.
Muhsin yener