Mühr'ü Turan Şiiri - Mücahit Kurnaz

Vakit geç değil artık, sökülsün şu şafaklar,
Yüreğimiz bir vursun titresin tüm vicdanlar.
Her aşk bir yara açar kalpte ki izi derinmiş,
Lakin vatan sevdası, gökten yere inenmiş.

Ötüken’den yükselen kuğuların sesi derindir
Turan dediğin senin Türk’ün son nefesidir
Aç kollarını şimdi gölgen bir taç olsun bak
Hangi el tutabilir ki? Kaderimiz bu mutlak

Ey kimsesizlerin kimsesi her kapıda bir ah var,
İslam’ın sinesinde kanayan bir sabah var.
"Dertsiz kul yoktur" ama vardır yüce bir Rahman,
Dinsin artık bu hicran uyan ey ulu devran!

Yaralı bir kuş gibi taşıyoruz bu canı
Sessizce örüyoruz bizdeki bu imanı
Kimsesizlik kimsemiz, yollarımız doludur
Bu sarsılan dünyanın tek çıkış yolu budur

Silahsız askerleriz zafer için kuşanan
Gidişat karanlıktır uyan artık ey insan!
Kendi saf şiddetiyle yaşar elbet bu sancı
Türk’ün gözüyle dünya, hem ev sahibi hem de hancı.