Adsız Şiir Şiiri - Mücahit Kurnaz

Köküm, baharım, otağım; hepsi o mutlak yerdedir,
Ruhumun asil rızkı o görünmez perdedir.
Ben burda karanlık bir kuyu, derin bir sancıyım;
Asıl varlığım burada ay yıldız özüm o siperdedir.

Pınarlı dağların vakarı sert kayası ordadır,
Mazlumun sığındığı şefkat deryası ordadır.
Kaza elinden süzülen bir yetim damlayım ben;
Hayatın tek gerçeği vatan davası ordadır.

Özünle bak bu cana garip eyleme beni,
Zulmetin ortasında narsız korlama beni.
İçimde fırtınalar koparken zorla güldürme;
Kendi öz toprağımda boyun büktürme beni.

Sen Allah aşkına yüz çevirtme kendine,
Düşürme bu garibi kibrin bendine.
Vatanın kalbi vurdu, Turan'dan sızıp geldim;
Kurban olayım senin o ezeli dengine.