Canlar sunulduğu gün
Bin vücut dirilmiş yer yüzünde
Kinler belirmiş ve sevgiler
Canlar içinde
Tanrının lütfü mü yoksa cezası mı
Bilmem ama
Aşk diye tutuşur bağrım
Bir damla su olda serinlet beni
Sevda diye bağırmak ister gönlüm
Bir cümle olda anlat beni
Nefes akıp vermeye ödediğim diyettir;
Bitimsiz ve betimsiz acılar.
Küçük kelimelerin büyük şairi;
Muzdaribi olmuş bu hayatın
Lanetlenmiş bir ölüm sunulmuş
Kelime kelime, harf harf,
Boş ver kışmış
Yağmur yağarmış
Unutalım geçim derdini
Bu geceni bana ayır
Bahtsız sevdam
Aşk yapalım
Uzat elini dokunayım
Göğsümde uyutayım gözlerini
Sabah gelmesin odaya
Ayrılık uzak olsun
Ah siz yok mu siz
Başkalarının kelimelerinde aşkı arayanlar
Kendi yüreğinizde sevebilseydiniz
Belki bu kadar uzak olmayacaktı hayat
Yeşillere, mavilere...
Ne verebildi ki bana
Sevdasından başka
Bende onun için sevdim
Onu anladıktan sonra
Bu pikap benim için çaldı
Bende onun için içtim, bu gece
Eski sevgilileri anmamak ne güzelmiş
Bahar kokusu ile uyanırım bu küçük kasabada
Birazda, seni görmek için erken kalkarım
Onunda mutluluğu yok değil içimde
Bir de çıkıp önüne konuşsam, ismini sorsam.
Şimdi olmasa bile yarın sorarım
- Her sabah yarın demez miyim zaten-
Sokak sokak seni aradım bu şehirde
Her kaldırımda ve her yolda buldum
Bir zamanlar kaybettiğim hayalleri
Vakit, o kadar çok geç ki
Hiç bir söz tutmaz artık yeminini
Bazen gerçek olur yalanlar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!