Bulunmaz,
Bulunmaz bu gece buluta yağmur
El açmış Tanrıya yalvarır insanlar
Hepsi nafile, bulunmaz bir damla
Kurusun, kimin umrunda ırmaklar
Şimdi ben olma, bencil olma zamanı
Yoruldum dedim
Oturdum bir söğüt gölgesine
Çok durmuşum belli
İliklerime işlemiş üşengeçlik
Her yerime damla damla sanki
Buram buram aşk kokarken
Kaç şehri gezmem lazım senden iz bulmamak için
Acaba terk etmem gereken kendim miyim
Bir kalabalığın ortasında iki olmak
İki yürekte bir olamaktan o kadar zor ki
Unutmak hiç bu kadar acı olmamıştı
Nedenini bilmediğin bir duygu
Ansızın sarıyorsa bedenini
Zamansız garip gizemli
Lakin anlamak bir başkadır
Irmağın denize olan hasretini
Sana bakınca unuturum herşeyi
Düşünmem o an için;
Ne beni unutan var derim
Ne de beni hatırlayan biri
Sadece o anı düşünmek, bitmeden bu rüya
Kim bilmiş ki,
Gözüm kapalı seviyorum seni
Ellerini hissederek, ellerimde
Dokunuşun beni götürür bulutlara
Bulutlar ki hasret yer yüzüne
Ne zaman kar boran olur
Ne zaman bir fırtına kopar ufukta
Neme lâzım önce bir sabah olsun
Silinsin dağların pusu
Sonra çıkarız yolumuza
Beyaz karların eşliğinde
Geceleyin çıkılır mı yola
Uyu hadi, uyu daha vakit var
Son ne bir vedadır ne bir başlangıç
Arafta kalmış gibidir;
Sallanır durursun ipi kopuncaya kadar salıncağın
Düşersin, yüzün gözün çizilir
Düştüğün yer sert topraksa eğer
Belki bulutlarda gibi hissedersin kendini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!