Veysel çalsın hiç durmasın,
Ben dinlerim dost duymasın,
''Hani dost uğruna can verenler?''
Dostu tutun da kaçmasın!
Fuzuli hem-dert yok demiş,
Ey Kârî! kıskan kıskan nereye kadar,
Seni terk edenin yolu mahşere kadar,
Ağlamakta haklısın çatlayana kadar,
Bende ağlardım daha düne kadar.
İmtihanımız bir koca dağ kadar,
Sen Eyüpsün! Ahmedi misafir edensin,
Himmet eyle bize sen mihmanperversin.
Bizansın kabusu,İslamın kılıcısın.
Müminlerin serdarı,Rasulun ashabısın.
Adım attım türbene,irkildim geldim kendime,
Yüzünü döndü bana çocukluk arkadaşım,
Çıkardı takipten kırdı beni kardaşım,
Var dedim benim de arkamda bir taşım,
Onu da kırdı paramparça etti arkadaşım.
On yedi sene az mıdır bir dostluk için,
Vatanın çocuğu oruç tutmaz olmuş,
Ellerine abdest suyu değmez olmuş,
Kalplerine isteksizlik peydah olmuş,
Ey Allahım neydi günahımız?
Nerede sorulacak hesabımız?
Her gün biraz daha artıyor yalnızlığımız,
Yalnızlaştıkça artıyor bağımsızlığımız,
Artıyor artmakta artacak günahımız,
Elbet aşikar olacak gizlenen sırlarımız.
Bugün gizleriz yarın meydana sereriz,
Ben serv-i hırâmânı gördüm,
Cân içinde cânânı gördüm,
Hemen çevirdim nazârımı,
Gözlerinde ateş-i sûzan gördüm.
Bakmadı bana kibri çoktur,
Bülbül, ötmeyi bırak artık; gülistanın bağbanı öldü.
Ey kebûter, yuvana gelme artık; onu vefasızın biri bozdu.
Çalgıcı, çalmayı bırak artık; Şah-ı Zîbanım beni bıraktı.
Bîhâste meyhaneye gelme artık; Sâkî’yi Azrâil rehin aldı.
Umut verip bağlayana,
Yarı yolda bırakana,
Ümit veripde susana,
Hakkım helal değil kardeş.
Sözü veripde cayana,
Geçti ömrün nev-bâhârı hâzân gibi,
Bıraktı dost bizi düşman gibi,
Lise de geçti bir anlık rüzgar gibi,
Gelsen de artık neye yarar?
Sınıfın köşesinde örümcek gibiydik,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!