Ne Garip
Ne garip…
Bana aşkı öğreten kadın,
Aşkı bana değil, başkasına saklamış.
Kalbimin ilk uyanışı,
Nekadar iyi oldugun önemli değil
Ne kadar iyi bir insan olduğunun pek önemi yok;
Nasılsa ilk hatanda en kötü insan sen olacaksın…
Kime dokunsan, hangi yaraya merhem olsan,
Bir gün unutur insan, bir gün boğulur vicdanın.
Nerede Olduğunun Ne Önemi Var Ki…
Nerede olduğunun ne önemi var ki,
Kendi sesin yankılanmıyorsa duvarlarda,
Kelimelerin kör, cümlelerin sağırsa,
Anlatamadığın her nefeste,
Nerdeysen Orda Kal, Ama Arada Bir Kendini Hatırlat Bana
Nerdeysen, orda kal,
Zaman sana dokunmasın,
Rüzgâr saçlarını dağıtmasın,
Benim için hep ilk günkü gibi kal.
O Kadar Çok Doldum Ki
O kadar çok doldum ki,
Artık kendi içime bile sığamıyorum.
Bir bardak taşınca dökülür ya,
Benim taşkınlığım da ruhumdan dışarı,
Özlemek mi Günah, Özletmek mi?
Özlemek mi günah, özletmek mi?
Hangisi daha ağır bir sükût,
hangisi daha keskin bir hançer,
yüreğin tam ortasına saplanan?
Rakım, Sigaram ve Sen
Gece çökerken şehrin üstüne,
Bir kadeh rakım,
Parmak uçlarımda tüten bir sigaram,
Ve gönlümde dağ gibi duran sen…
Sabrederken Vazgeçtiğimi Fark Ettim
Sabrederken vazgeçtiğimi fark ettim,
Her bekleyişte biraz daha eksildi içim,
Zamanı susturmak istedim, olmadı,
Kendi sabrımın bile bana ihanetini duydum.
Sadece Öfkem Kaldı
Bütün duygularımı öldürdüm,
Bir bir susturdum, gömdüm derinliklere.
Sevda, umut, huzur, merhamet…
Hepsi sessiz bir mezarda şimdi.
SAHİCİLİK
Mükemmel değilim, hiç de olmadım,
Eksiklerim var, yanlışlarım da.
Ama hiçbir zaman maske taşımadım,
Rol yapmadım, sahneyi sevmedim asla.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!