Mucize Şiirle Şiirleri - Şair Mucize Şiirle

İnsan Gibi Yaşamak

İnsan gibi yaşamak çok mu zor,
Düşünüyorum gecenin sessizliğinde,
Yalnızlıkla sarmaş dolaş,
Ve kendine soruyorum:

İnsan İsem, İmanım Ne Çıkar

Kibirle doluysa gönül sarayım,
İnsan isem, imanım ne çıkar?
Hak’tan uzak ise sözüm, duam İnsan olsam olmasam ne çıkar.

İstanbul Bize Küstü

İstanbul sana bana küstü,
Bir gece vakti sessizce döndü sırtını,
Boğaz’ın hırçın dalgalarına sakladı gözyaşlarını,
Yıldızlar kayboldu camilerin kubbesinde,

İyi Biriydim Ben

Ölene kadar
yalnız yaşamayı tercih edecek kadar
incittiniz beni.

Kadın ( Düyet )

Sen geldin, kalbim tamamlandı,
Eksik bir parça gibiydi, seninle bütünlendi.
Gözlerin dokunduğunda içime,
Çiçek açtı içimdeki en kuru dal bile.

Kadın

Sen geldin, kalbim tamamlandı,
Eksik bir parça gibiydi, seninle bütünlendi.
Gözlerin dokunduğunda içime,
Çiçek açtı içimdeki en kuru dal bile.

Kadınıma Mektup


Uzak diyarların sessizliğinden yazıyorum sana,
Rüzgarın adını bilmediği, yolların seni tanımadığı yerlerden…
Ama inan, her adımımda sen varsın,

Kahretsin seni sevmeyi ağır ödüyorum

Kahretsin seni sevmeyi ağır ödüyorum, kahretsin.
Bir göğün altında, kırık bir saatin tıkırtısında,
adın dilimde bir yara, geceye sızan ışığın çığlığı.

Kalbimin İlkbaharı”

Bir sabah gibi geldin sen,
Gözlerinde doğan güneş, yüreğime ışık ekti.
Zaman durdu, nefesim yarıda kaldı,
Sanki kalbim ilk kez “yaşıyorum” dedi.

KALBİMİN TAM ORTASINDA

Kalbimin tam ortasında döndüm,
Ne arşa çıktım,
Ne yere indim,
Kendi gölgemde kayboldum,