Mucize'm Şiiri - Serpil Uçarsu Ersoy

Geç kalınmışlığın mucizesi....
Sen benim hayatıma düşen en güzel mucizesin.
Onca yıl sensizliğin mahzeninde kaybolmuşum.
Sonra öyle bir geldin ki...
Sanki gökyüzü bana en kıymetli hediyesini gönderdi.
Şimdi, geç kalınmış yılların acısını
el ele silmek gerek.
Yüreğimin başkentine
Boğaz Köprüsü'nü sen kurmalısın.
Sonra el ele Galata Kulesi'ne çıkmalıyız.
Mavinin sonsuzluğunda kaybolmalı gözlerimiz.
Bir vapurun güvertesinde martılara simit atmalı,
Eminönü'nde aynı ekmeği bölüşmeliyiz.
Boğazımıza düğümlenen bütün cümleleri
şiire çevirmeliyiz.
Çünkü sen...
Geç kalınmış bütün zamanların
en güzel mucizesisin.
Hiç kimseye tahammülüm yokken
yalnızca sen ol yanımda.
Çünkü benim ihtiyacım olan
yalnızca sensin.
Saçından bir tel düşse yere,
öpüp alnıma koyacak kadar
derin, temiz ve tarifsiz seviyorum seni.
Birlikte yaşayamadığımız anları düşledikçe
sana geç kaldığımı fark ettim.
Sonra düşündüm...
Sen de bana geç kaldın sevgili.
Öyleyse uzat elini.
Artık "sen" ve "ben" değil,
biz olalım.
Yaşayacağımız bütün güzellikleri
bir bir sıralayalım.
Her güne yeni bir umut,
her mevsime yeni bir hatıra bırakalım.
Boğazımızdan geçen her nefeste
aşkın lokmalarını paylaşalım.
Sevdamızın destanını
birlikte yazalım.
Var mısın sevgili?
Geçmişi en derin toprağa emanet edip,
geleceğimizi gökyüzüne şiir gibi yazmaya...
Çünkü bazı aşklar zamanında başlamaz;
ama doğru yüreğe kavuştuğunda
bir ömre bedel olur.

23/07/2026
12:53
Serpil Uçarsu Eraoy