Feda etmeyen canı canana, bî vefadır,
Maksudu yar olanın, çektiği hep cefadır.
Nice sultan tahtları, yerle yeksana döndü,
Kimi ocaklar batıp, kimi yuvalar söndü.
Ya İlahi senelerdir düştüm aşkın narına
İnşirah ver yüreğime, ne olur yakma beni
Tahammüle takat yetmez, aşık intizarına
Maşuka’ m haberdar eyle, naçar bırakma beni
Gözlerin bahtından almış karayı
Coşkun su misali çağlardı annem
Yüreğinde kökleşen her yarayı
Gördükçe tabipler ağlardı annem
Yüzünde çizgiler derindir gayet
Dalga dalga bezginlik kapladıkça içimi
Kabuğuma çekilip, kâbuslar yaşıyorum
Münzevi bir hayatın, akla ziyan biçimi
Kendi buhranlarımla, kendim savaşıyorum.
Tutsağıyım, hüzünlü saatlerin âdeta
Hicran ateşiyle, yanan bağrıma
Vuslattan gayrısı, çare olmuyor.
Tüm tabipler, deva diye ağrıma,
Derman yapsalar da, şifa bulmuyor.
Gönül tutsağıdır sevdanın, aşkın,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!